1. Əbu Xalid Kabili İmam Baqirdən (ə) belə nəql edir: “Əlinin (ə) kitabında belə yazıldığını gördüm: “Həqiqətən, yer Allahındır və onu Öz qullarından istədiyinə miras verər. Son nəticə isə müttəqilərin xeyrinədir”. Mən və Əhli-Beytim Allahın yer üzündə mirasçı etdiyi kəslərik. Biz müttəqilərik və yer üzünün hamısı bizimdir. Bu səbəbdən də, müsəlmanlardan bir kəs hər hansı bir torpaq parçasını işlədib canlandırarsa, onun xərcini mənim Əhli-Beytimdən olan imama versin. Bu torpaqdan əldə etdiyi gəliri yeyə bilər. Əgər bu xəracı verməsə və ya gecikdirsə, müsəlmanlardan bir başqası o yeri alıb özü baxarsa, ərazinin xəracını verməyən kəsdən daha çox haqq sahibi olar. Bu ərazinin xəracını mənim Əhli-Beytimdən olan bir imama verər. Mənim nəslimdən Qaim (ə) İmam zühur edənə qədər bu ərazi onundur. Lakin zühur etdiyi zaman Allah Rəsulunun (s) yer üzünü ələ keçirməsi və köhnə sahiblərindən geri alması kimi, bütün yer üzünü ələ keçirər və köhnə sahiblərindən geri alar, Qaim şiələrimizin əlində olanları onlardan almaz. Onları bu ərazilərin üzərində vəzifələndirər və əllərindəki əraziləri onlara verər”.
Üsuli-Kafi, c. 3, hədis 1065
2. Müəlla ibn Muhəmməd,Əhməd ibn Muhəmməd ibn Abdullahdan, o da imamların (ə) birindən belə nəql edir: “Dünya və içindəkilər Allahın, Onun Rəsulunun (s) və bizimdir. Kim dünyada bir şeyin üzərində yiyəlik edərsə, Allahdan qorxsun. Allahın haqqını yerinə yetirsin və qardaşlarına yaxşılıq etsin. Əgər bunu etməzsə,Allah, Onun Rəsulu (s) və biz onlardan uzağıq”.
Üsuli-Kafi, c. 3, hədis 1066
3. Ömər ibn Yezid belə rəvayət edir: “Bir zaman Mədinədə Misməanı gördüm. Həmin il o, İmam Sadiqə (ə) bir qədər mal gətirmiş, İmam da (ə) gətirdiyi bu malı özünə qaytarmışdı. Mən soruşdum: “Gətirdiyin malı İmamdan (ə) niyə geri aldın? O dedi: “Sözügedən malı İmama (ə) aparanda ona “Bəhreyn dənizindəki dalğıclıq işi mənim ixtiyarıma verildi və mən bundan dörd yüz min dirhəm qazandım. Bu qazancımın səksən min dirhəmini xüms olaraq sənə gətirdim. Bu pulu sizə verməyib, yanımda saxlamağı, Allahın bizim mallarımızdan sənə verdiyi bu haqqı xərcləmək istəmədim.” – dedim. İmam (ə) mənə belə buyurdu: “Bizim payımıza yer üzündə və Allahın ondan çıxardığı qiymətli şeylərdən sadəcə xüms düşürmü? Ey Əbu Səyyar! Yer üzünün hamısı bizimdir. Allah ordan bir şey çıxararsa, o, bizimdir”. Mən dedim: “Elə isə malın hamısını sizə gətirimmi?”
İmam (ə) buyurdu: “Ey Əbu Səyyar! Biz onu sənə ürəklə verdik, sənə halal etdik. Malını özün götür. Bu anda bizim şiəmizin əlində olan hər şeyi ona halal etdik. Ta ki, nəslimizdən olan Qaim (ə) zühur edənə qədər. O zaman Qaim (ə) onların əllərindəki malların xəraclarını alar, ərazilərini isə özlərinə saxlayar. Lakin bizim tərəfdarlarımızdan başqa, insanların əllərindəki ərazilərə gəlincə, torpaqdan qazandıqları onlara haramdır. Bu vəziyyət onların əleyhinə olmaqla, Qaim (ə) zühur edənə qədər davam edər. O zaman İmam (ə) torpaqları əllərindən alar və onları alçalmış şəkildə oradan çıxarar”.
Ömər ibn Yezid dedi: Əbu Səyyar mənə belə söylədi: “Mən mülk sahibləri və çalışan insanların arasında özümdən və İmamın özlərinə halal etdiyi kəslərdən başqa halal yeyən bir kəs görmürəm.”
Üsuli-Kafi, c. 3, hədis 1067
4. Əbu Bəsir belə rəvayət edir: “İmam Sadiqdən (ə) soruşdum: “İmamın zəkat verməsi lazımdırmı? “İmam Sadiq (ə) buyurdu: ” Ey Əbu Muhəmməd, mümkün olmayan bir şeyi söylədin. Dünya və axirətin imamın olduğunu, onları istədiyi yerə qoyduğunu və istədiyinə verdiyini bilmirsənmi? Bu səlahiyyət ona Allah tərəfindən verilmişdir. Ey Əbu Muhəmməd! İmam, üzərində özündən soruşulacaq Allahın haqqı olduğu halda, heç vaxt gecələməmişdir”.
Üsuli-Kafi, c. 3, hədis 1068
4. Aban ibn Müsəb Yunus ibn Zəbyandan belə nəql edir: “İmam Sadiqdən (ə) soruşdum: “Yer üzünün nə qədəri sizindir? “İmam (ə) gülümsəyərək belə buyurdu: “Allah Cəbraili (ə) göndərdi və ona baş barmağı ilə yer üzündəki səkkiz çay yatağı açmasını əmr etdi. Bəlxin çayları olan Seyhan və Ceyhan, Şaşın çayı Xaşu, Hindistan çayı Mihran, Misirin çayı Nil, Dəclə və Fərat çayları bunlardır. Ona görə də, su veren və su alan her şey bizimdir, bizə aid olan da şiəmizindir. Bizim düşmənlərimizin bunda qəsb etdiklərindən başqa payı yoxdur. Bizim himayədarımız dünya ilə göyün arasındakı məsafədən daha böyük bir genişlik içindədir. “De ki, bunlar bu dünya həyatında sidq ilə iman gətirənlər üçündür. Qiyamət günündə isə yalnız onlara aiddir”. Əraf, 32
Qiyamət günü bunları başqalarının qəsb etməsi mümkün deyil”.
Üsuli-Kafi, c. 3, hədis 1069
6. Muhəmməd ibn Rəyyan belə rəvayət edir: “İmam Hadiyə (ə) yazdım: “Bizə rəvayət edildi ki, Allah Rəsulunun (s) bu dünyada payı yalnız xümsdür”. Mənə İmamdan (ə) belə cavab gəldi: “Dünya və üzərindəki hər bir şey Allah rəsuluna (s) aiddir”.
Üsuli-Kafi, c. 3, hədis 1070
7. Cabir ibn Abdullah İmam Baqirdən (ə) Allah rəsulunun (s) belə buyurduğunu nəql edir: “Allah-taala Adəmi (ə) yaratdı və ona dünyanı bəxş etdi. Adəmə (ə) verilənlər Allah rəsuluna (s) da verilmişdir. Allah rəsuluna (s) verilənlər, onun Əhli-Beytindən olan imamlara (ə) da aiddir”.
Üsuli-Kafi, c. 3, hədis 1071
8. Həfs ibn Bəxtəri İmam Sadiqdən (ə) belə nəql edir: “Cəbrail (ə) ayağı ilə beş çay yatağı açdı və su axmağa başladı. Bu çaylar Dəclə, Fərat, Nil, Mihran və Bəlxdəki çaylardır. Su verən ve su alan her şey imamındır. Dünyanı örtən dəniz də imamındır.”
Üsuli-Kafi, c. 3, hədis 1072
¡ Sayta dair materiallar istifadə edildikdə istinad zəruridir!