Dua oxunması tövsiyə olunan vaxtlardan biri də yağış yağan zamandır. Quran ayələri və rəvayətlərdən istifadə olunan dəlillərə əsasən yağışın Allahın rəhmət nişanəsindən olması sübut olunur. İndiki, Allahın rəhmət qapısı açılıb, duanın qəbul olması üçün daha çox ümidli olmaq lazımdır.
Bu mətləbə işarə edən ayələrdən:
“وَ هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ الرِّياحَ بُشْراً بَيْنَ يَدَيْ رَحْمَتِهِ وَ أَنْزَلْنا مِنَ السَّماءِ ماءً طَهُورا “
“Allah o kəsdir ki, küləkləri rəhmətdən (yağışdan) qabaq bəşarət üçün göndərdi və asimandan pak edən su endirdik”.¹
Bu ayənin təfsirində İmam Sadiq (ə) atalarından nəql etdiyi bir rəvayətlə buyurur: “Əli (ə) hər il birinci dəfə yağan yağışın altında durardı və o Həzrətin (ə) başı, saqqalı və paltarı islanardı. Elə ki, o Həzrətdən (ə) islanmaması üçün tavanı olan yerə getməsini istəyəndə, buyurardı: Bu, Allahın ərşinə yaxın olan sudur…”²
” وَ مِنْ آياتِهِ أَنْ يُرْسِلَ الرِّياحَ مُبَشِّراتٍ وَ لِيُذيقَكُمْ مِنْ رَحْمَتِهِ”
“Onun (Allahın) nişanələrindəndir ki, sizlərə öz rəhmətindən dadızdırmaq üçün küləkləri müjdə olaraq göndərir”.³
“Müfəssirlər (təfsir alimləri) bu ayədəki “mübəşşirat” kəlməsini yağışın yağmasına təfsir ediblər”.⁴
Bu barədə rəvayət olunan hədislər:
1. İmam Sadiq (ə) buyurub: “Dörd vaxt dua etməyə tələsin: Külək əsəndə, günorta azanı vaxtı, yağış yağanda və şəhidin qanından birinci damcı (qətrə) düşən zaman. Çünki bu vaxtlarda asimanın qapıları açılar”.⁵
2. İmam Sadiq (ə) Əmirəl- möminindən nəql edir: “Duanı dörd yerdə qənimət bilin. Quran oxuyanda, azan deyiləndə, yağış yağanda və iki qoşun cihad üçün üzbəüz olanda”.⁶
3. İmam Əli (ə) buyurub: “Dua etməyi beş vaxtda qənimət sayın: Quran oxuyan zaman, azan vaxtı, yağış yağanda, şəhadət üçün iki cərgə hazır olanda və məzlum dua edən vaxt. Bu vaxtlarda hicab (pərdə) ərşdən götürülər”.⁷
4. İmam Sadiq (ə) buyurub: “Əmirəl- möminin (ə) dostlarına buyuruğu təlimatların əsasında buyurub: Asimanın qapıları beş vaxt açılar: Yağış yağan zaman, düşmənlərlə cihad vaxtı, azan deyiləndə, Quran oxunanda və günortanın əvvəl vaxtı, sübh açılanda”.⁸
5. İmam Sadiq (ə) buyurub: “Üç vaxt duanın qəbul olması üçün Allah- Taala tərəfindən mane və hicab yoxdur: Vacib namazdan sonra dua etmək, yağış yağan zaman və təbiət və adətin əksinə olaraq Allahın qüdrət nşanələrindən birinin yer üzərində zahir olması vaxtı”.⁹
Yağışın rəhmət qapılarının açıldığı bir zaman olması, mömin üçün xüsusi bir fürsətdir. Belə bir anda edilən dualar, digər vaxtlara nisbətən daha çox qəbul ümidi daşıyır. Bu səbəbdən alimlər buyurublar ki, insan bu anları qənimət bilməli və qəlbini Allaha yönəltməlidir. Lakin duaların içində ən üstün olanı, ümumi və ilahi məqsədlərlə bağlı olan dualardır. Bu duaların ən ucası isə fərəc duasıdır. Çünki fərəc duası təkcə bir fərdin deyil, bütün bəşəriyyətin nicatı ilə bağlıdır.
İmam Zamanın (ə.f) zühuru, yer üzündə ədalətin bərqərar olması və zülmün aradan qalxması deməkdir. Ona görə də bu zühurun tezləşməsi üçün edilən dua, ən böyük ibadətlərdən sayılır.
İmam Sadiq (ə) buyurub: “Kim bizim Qaimimizin zühuru üçün dua edərsə, sanki onun yanında vuruşanlardan olar.”¹⁰
İmam Zamanın (ə.f) salamatçılığı üçün dua etmək möminin vəzifələrindəndir. Dua, həm də insanın imamına bağlılığının göstəricisidir.
İmam Həsən Əskəri (ə) buyurur: “Allaha and olsun ki, o (Qaim) qeybətdə olacaq… O zaman onun zühuru üçün dua edənlər nicat tapacaqlar.”¹¹
Bu səbəbdən möminlər hər fürsətdə, xüsusilə də rəhmət yağdığı zamanlarda bu böyük duanı dilə gətirməlidirlər. Fərəc duası, qəlbi saflaşdırır və insanı ilahi məqsədlərə yaxınlaşdırır. Bu dua, yalnız bir arzu deyil, həm də bir məsuliyyətdir. Hər bir mömin bu məsuliyyəti dərk etməli və bu yolda davamlı olmalıdır.
Yağış altında edilən “Allahummə əccil li vəliyyikəl-fərəc” duası, səmaya yüksələn ən gözəl səslərdən biridir. Bu dua, yer üzünün xilası üçün edilən bir çağırışdır. Allahın rəhmətinin nazil olduğu bir anda, Onun ən böyük rəhməti olan İmamın zühurunu istəmək ən layiqli əməldir. Beləliklə, mömin insan hər yağış damlasını bir fürsət bilməli və bu fürsəti fərəc duası ilə dəyərləndirməlidir.
- 1. Əl- furqan surəsi, ayə 48.
- 2. Bəhrani, seyid Haşim, əl- bohran fi təfsiril- Quran, cild 3, səh 337, Besət fondu, Tehran, 1416 hicri qəməri.
- 3. Ər- rum surəsi, ayə 46.
- 4. Təbərsi, Fəzl ibn Həsən, Məcməul- bəyan fi təfsiril- Quran, cild 8, səh 483, Nasir Xosrov nəşriyyatı, Tehran, 1372 hicri şəmsi.
- 5. Kuleyni, Məhəmməd ibn Yəqub, Kafi, cild 2, səh 476, Darul- kotobil- İslamiyyə, Tehran, 1365 hicri şəmsi.
- 6. Həmin, səh 477.
- 7. Şeyx Səduq, Əl- amali, səh 110, İslamiyyə kitabxanasının nəşriyyatı, 1362, hicri şəmsi.
- 8. Şeyx Səduq, əl- xisal, cild 1, səh 303, Cameye müdərrisin nəşriyyatı, Qum, 1403 hicri qəməri.
- 9. Şeyx Tusi, Əl- amali, səh 280, Darus- səqafə, nəşriyyatı, Qum, 1414 hicri qəməri.
- 10. Biharul-Ənvar, c. 52, s. 145
- 11. Kəmaluddin, Şeyx Səduq, c. 2, s. 384
www.islamquest.net
www.imamzaman.az